فعل : انجام دادن کار یا روی دادن حالتی دریک زمان مشخص را فعل می گویند .

در دوره راهنمایی با چند نوع فعل آشنا می شوید :

فعل ماضی : بر انجام دادن کار یا روی دادن حالتی در زمان گذشته اطلاق می شود .

مانند :  کَتَبَ ...... نوشت

فعل مضارع : برانجام دادن کار یا روی دادن حالتی در زمان حال اطلاق می شود .

مانند: یَکتُبُ ...... می نویسد

فعل مستقبل : بر انجام دادن کار یا روی دادن حالتی در زمان آینده اطلاق می شود .

مانند : سَیَکتُبُ و سَوفَ یَکتُبُ ........ خواهد نوشت

فعل امر : انجام دادن کار یا روی دادن حالتی را از شخص مورد نظر درخواست می کند یا دستور می دهد.

مانند:  اُکتُب ....... بنویس

فعل نهی : بر بازداشتن کسی از کاری دلالت دارد .

مانند :  لا تَذهَبوُا ...... نروید

فعل ماضی منفی (نفی ماضی) : عدم انجام کار در زمان گذشته را نشان می دهد.

مانند: ما سَجَدتُم ....... سجده نکردند

فعل مضارع منفی (نفی مضارع) : عدم انجام کار در زمان حال را نشان می دهد .

مانند :  لا تَخرُجانِ ....... خارج نمی شوند

 

اسم اشاره

 مذکر

هذا (اسم اشاره به نزدیک)                        مانند : هذا صِراطٌ مستقیمٌ.

ذلک (اسم اشاره به دور)                           مانند : ذلک فَضْلُ الله .

مؤنث

هذه (اسم اشاره به نزدیک )                       مانند : لا تَقْرَبا هذه الشَّجَرة .

تلک (اسم اشاره به دور )                          مانند : تلک الْجَنَّة ُ .... .

 

اسم اشاره مثنی:

الف) مذکر :

                هذان ِ  - هذین ِ            مانند:    هذان ِ طالبان ِ     .         هذین ِ طالبَین ِ

ب) مؤنث :

               هاتان ِ – هاتَین ِ            مانند:    هاتان طاِلبَتان ِ     .         هاتَین ِ طالِبَتَین ِ

 

اسم اشاره جمع :

الف ) نزدیک – هؤلاء

 ب )  دور    – اولئک

 

کلمات پرسشی:

هَل = آیا ؟              ¬           هل انتم مسلمون ؟

ما = چه چیزی ؟       ¬          ما هذا ؟

مَن = که، چه کسی ؟  ¬          مَنْ المُؤمِنُ؟

أین = کجا               ¬         أین بقیّة الله ؟

 

کلمات جواب:

در جواب پرسش هایی که با «هل» آغاز می شوند:

 نَعَم – لا

در جواب پرسش هایی که با «أینَ» آغاز می شوند.

تَحتَ – فَوقَ – جَنْب – أمام – خَلْف – عَلی – فِی

 

کلمه:

الف ) اسم :   برای معرفی اشیاء و اشخاص به کار می رود.

                                                              مانند : علی  ،  حسن

ب ) فعل:   دارای زمان و مفهوم انجام کار یا داشتن حالت است.

                                                              مانند : ذَهَبَ، کَتَبَ

ج ) حرف:    حرفها غالباً همراه اسم یا فعل بکار می روند.

                                                              مانند: فی الصَفِ، عَلی المِنضَدَةِ.

 

علامت اسم:

الف ) ال    ¬  مانند :          خَلَقَ اللّهُ السّماواتِ و الارْضَ بالْحَقّ

 

ب ) تنوین   ¬  مانند :          هذا کِتابٌ مُصَدِقٌ .

 

 

اسم:

الف) مفرد : اسمهایی که برای یک نفر یا یک چیز به کار می رود.

مانند : طالب - مؤمن  -  شاکر

ب ) مثنی : اسمهایی که برای دو نفر یا دو چیز به کار می رود، که برای مثنی کردن از علامت «ان ِ» یا «یْن ِ» استفاده می کنیم.

مانند : صدیقان ِ           مُسْلِمَیْن ِ 

ج) جمع : اسمهایی که برای چند نفر یا چند چیز به کار می رود، که برای جمع کردن از علامت «ونَ» یا «ینَ» یا «ات» استفاده می کنیم.

مانند : المومنونَ – المؤمنینَ – المؤمنات 

 

اسمهای جمع :

الف ) جمع مذکر سالم: اسمهایی که با علامت «ونَ» و «ینَ» بسته  می شوند، فقط برای مذکر به کار می روند.

مانند : المؤمنون َ – المؤمنین َ

ب ) جمع مؤنث سالم: اسمهایی که با «ات» جمه بسته می شوند، غالباً برای مؤنث (انسان و غیرانسان) به کار می روند.

مانند : المؤمنات

ج ) جمع مکسر: با تغییر دادن حروف و حرکات اسم مفرد، جمع مکسر ایجاد می شود (انسان و غیر انسان).

مانند: تلامیذ